Tag: Roda ’28

Batavia – Roda ’28 – Zondag 22 maart 2015

Daar stond Wouter weer voor de poort van sportpark de Hoppenhof: Petje schuin omhoog, licht gebruinde snoet en in beide handen een koffer. In overleg met Batavia Airlines topman W. Borneman plant de langste verdediger van Maas en Waal zijn talloze tripjes tegenwoordig van zondagavond 8 uur tot zondag ochtend 12 uur en vindt zo gelukkig net voldoende tijd om de belangrijkste uurtjes van de week met zijn teamgenoten door te brengen.

Niet veel later was alles weer als vanouds en voerde lange Wouter zijn kenmerkende kleedkamer-shuffles uit op de Caribische klanken die uit de speakers schalden. De Backstreet Boys waren tot teleurstelling van velen uit de kleedkamer verbannen, nadat zij een week eerder een onnodige nederlaag hadden ingeleid. Ondertussen benutte trainer Anne Duis de tijd om zijn nauwkeurig opgestelde logistieke plan uit te voeren, waarbij hij met een bidon water naar zijn ranja emmer aan het transporteren was (in plaats van de emmer gewoon onder te kraan te houden).

Uiteindelijk namen zowel Duis als van Elk vrolijk plaats op de bank om hun ploeg gade te slaan. Die vrolijkheid werd alleen maar versterkt toen Batavia, niet voor het eerst dit seizoen, geweldig uit de startblokken kwam. Na 3 minuten druk zetten en veelvuldig balbezit leverde een fraaie aanval direct een voorsprong op. Via Dennis, Roel en Ramon werd Ercan vrij voor de doelman gezet en uiteraard rondde hij deze kans goed af.

Niet lang na de snelle 1-0 kreeg Roda haar enige kans van de 1e helft. De kleinste man van het veld mocht bij de 2e paal inkoppen, maar mikte ruim naast.

De achterstand en de aanvalsdrang van Batavia leidde ertoe dat Roda het in andere middelen ging zoeken. Het gevolg was een fors aantal overtredingen op de voorwaartsen van Batavia, waarbij de scheidsrechter verzuimde een grens te trekken (Dit alles kwam overigens exact overeen met de uitwedstrijd in Winssen, eerder dit seizoen. Hoewel er ditmaal wél op een 5e klasse waardig veld werd gespeeld).

Het gevolg was dat Batavia de duels ook harder in ging. Zo had Roda exact wat het wilde bereiken en het kostte Batavia wél de nodige gele kaarten.

Toch kreeg de thuisploeg voor de rust nog enkele mogelijkheden, maar gescoord werd er niet meer. Een zelfde situatie als een week eerder tegen Heumen dus en in de rust werd afgesproken om deze week wel door te drukken en de drie punten in Batenburg te houden.

Net als een week eerder leverde die afspraak al binnen het kwartier voldoende kansen op om de wedstrijd te beslissen, maar net als een week eerder werden deze opnieuw vakkundig om zeep geholpen.

Zodoende hielden de Winssenaren hoop op een puntje en ook zij kregen halverwege de 2e helft een grote kans. Een miraculeuze, rommelige situatie eindigde met een bal op de lat, waarna de bal tot opluchting van heel Batenburg weggewerkt kon worden. In het vervolg kreeg Martijn nog enkele ballen te keren, maar de doelman was zondag op geen foutje te betrappen en hield zijn doel vakkundig schoon.

Dat viel overigens allemaal in het niet bij de schiettent die bij vlagen aan de andere kant was geopend. Het aantal doelpogingen van Batavia was niet op 2 handen te tellen, maar met kunst-, vliegwerk en een beetje hulp van het net niet scherpe vizier van de Batenburgers hield ook de Roda doelman zijn goal in de 2e helft schoon. Hetgeen een prestatie van formaat mag worden genoemd.

Vermeldenswaardig is nog wel een opmerkelijk tafereel dat zich gedurende de middag op sportpark de Hoppenhof ontspon. Spelers en toeschouwers waanden zich even niet tussen de appelbomen, maar op het centre court van Wimbledon bij het horen van de Maria Sharapova-achtige kreunen van keeper Martijn. Buiten het feit dat de geiten op de naastgelegen kinderboerderij zich opvallend hitsig begonnen te gedragen, leverden de oerkreten nog resultaat op ook. Tegen het einde van de wedstrijd belandde de uittrappen van de sluitpost van Batavia ‘bijna’ in het strafschopgebied van de tegenstander!

Uiteindelijk bleek de eerste de beste kans van de middag voldoende voor drie belangrijke punten, waarmee de Batenburgse trots weer over Roda heen naar de 3e plaats klimt. Omdat alle andere concurrenten ook punten verspeelden, was het een uitstekende zondag voor Batavia. Die dient volgende week wel een vervolg te krijgen tegen een ontketend Aquila, dat met 5-1 won van DSZ.

 

Roda ’28 – Batavia – Zondag 2 november 2014

“Win ze!” klonk het dromerig uit de slaapkamer vlak voordat Jordy de voordeur achter zich dichttrok. Quasi nonchalant sloeg hij zijn tas over zijn schouder en liep naar de auto van Billie, waar zijn, tot voor kort, grote voorbeeld Stijn al zat te wachten. Terwijl Stijn zoals altijd zonder enige schaamte en in geuren en kleuren zijn erotische ervaringen door de auto slingerde, keek de jongste Kaldenberg alleen maar breed glimlachend voor zich uit. Hij had deze verhalen en de verhalen over pannekoekenrestaurants lang genoeg aangehoord. Afgelopen vrijdagavond was hij eindelijk zelf met zijn vriendin romantisch een pannekoekje wezen eten en aan de rest van zijn weekend kon zelfs de ervaren Stijn nog een puntje zuigen.

Terwijl Billies Peugeot 205 gevuld werd met meer en meer teamgenoten (alleen het ontbreken van een kaarttafeltje achterin deed het voertuig nog afwijken van een spelersbus) zat Kaldenberg Jr. nog op zijn roze wolk. Het weeë gevoel en de kriebels in zijn onderbuik waren fijn, maar moesten nu langzaam plaats maken voor concentratie, scherpte en gezonde agressie. Trainer Anne ‘Sexy als ik dans’ Duis zou daar in zijn speech wel weer op hameren, zo vermoedde hij. Geen ruimte voor sentimenteel gedoe, er moest gewoon gepresteerd worden. Net als afgelopen nacht.

Trainer Duis had de hele week de tijd gehad om, na het succesverhaal van vorige week, alles opnieuw zo voor te bereiden dat de 3 punten niet achter konden blijven. Als schokeffect waren het Pelleshirt en de houthakkersblouse weer tevoorschijn getoverd. De haartjes waren net iets subtieler over het achterhoofd gelegd, waardoor dit er weer netjes bedekt uitzag en ook een nieuwe, originele bespreking zat alweer in het hoofd.

De voedselketen protesteerde aan alle kanten, maar de conclusie van zijn goed voorbereide verhaal was dat een hertje met de borst vooruit zonder problemen een leeuw verpulvert, terwijl een bang hertje in de koplampen van een vrachtauto geen schijn van kans maakt. Hoewel zij in eerste instantie wat vertwijfeld reageerden, zat de moraal van dat metaforische verhaal toch al snel tussen de oren van de spelers.

Met een kort gegeten, groene savanne op het netvlies toog de enclave vol goede moed richting Winssen. Het fijne vooruitzicht van een pot mooi voetbal verdween echter als sneeuw voor de zon toen de Batenburgse matadoren een veld opliepen waar zelfs een hert niet op gevonden zou willen worden. Ondanks dit, zelfs voor de 5e klasse, schandalige terrein was het de mannen wel duidelijk dat er deze zondag gewonnen moest worden.

Batavia was de eerste helft ook duidelijk de bovenliggende partij. Al na enkele minuten had de jonge leidsman van deze middag de fluit al in de mond en liep al richting strafschopstip na een zuivere overtreding op Dennis. Blijkbaar weigerde het kleinood echter dienst, want de blazer wijzigde plots zijn koers en liet alsnog doorspelen. Niet veel later keurde dezelfde scheidsrechter een zuiver doelpunt van de inlopende Ercan af, uiteraard op aangeven van zijn assistent.

In het verdere verloop van de eerste helft was Batavia veelal in de aanval, creëerde het mogelijkheden, maar werden kansrijke aanvallen onvoldoende uitgespeeld, waardoor er bij rust slechts een 1-0 voorsprong op het scorebord stond. Halverwege de eerste helft had Ercan als enige het net gevonden.
Roda verscheen slechts een enkele keer in de buurt van het doel van Billie, maar wist de doelman niet tot een redding te dwingen. De thuisploeg viel vooral op door enkele zware tackles, veelal achteloos weggewoven door de arbiter. De enige die nota bene een gele kaart gepresenteerd kreeg, was de aanvoerder van de gasten die daar iets van zei.

Ook de tweede helft was voetballend niet best (vanzelfsprekend, gezien de ondergrond), maar de wedstrijd leek wel onder controle door de Batenburgse ploeg. Totdat een pijnlijk misverstand achterin de gelijkmaker van Roda uit de lucht liet vallen. Vlak daarna, opnieuw na knullig niet ingrijpen, stond Batavia zelfs achter. Het was de wereld op zijn kop, maar het stond er echt: 2-1.

Gelukkig trok Wouter de achterstand al snel weer recht, door een corner goed binnen te koppen. Op dat moment kroop meneer de arbiter echter weer uit zijn schulp en hij besluit een struikelpartij van de Roda-keeper te belonen met een vrije trap en het doelpunt dus af te keuren. De beelden werden na afloop nog eens terug gekeken en ook dit bleek een ronduit belachelijke beslissing van de leidsman.

Dat kunstje herhaalde hij niet veel later door de grensrechter van Batavia, bij de eerste de beste keer dat deze zijn vlag de lucht in stak, wel te negeren vanuit zijn positie in de middencirkel. Een doelpunt kwam er niet uit voort, maar de aanval resulteerde wel in een stevige tackle van Wouter, die tot ieders verbazing, vooral na de beslissingen eerder in de wedstrijd, met rood werd bestraft.

Hoewel een gelijkspel toen nog steeds tot de mogelijkheden behoorde, kwam het gefrustreerde Batavia niet verder meer dan een enkele schietpoging van Ramon en een aantal opportunistische ballen in de zestien. In de counter en na opnieuw onvoldoende ingrijpen liep Roda in de slotfase zelfs nog uit naar 4-1, waarna de Batenburgers troosteloos afdropen richting kleedkamer.

Een wanvertoning van de scheidsrechter, een dramatisch veld en een “veredelde skippybal” waar de thuisploeg blijkbaar voor mag kiezen… het werkte allemaal niet mee.
De hand dient echter vooral ook in eigen boezem te worden gestoken. Zelfs ondanks alle negatieve omstandigheden was de controle over de wedstrijd aanwezig. Dat er toch verloren werd, moet de ploeg zichzelf dan ook zwaar aanrekenen.